Mijn gedachten die steeds terug gaan naar januari 2000. Toen Bram in Thailand was gevallen en op de intensive care terecht kwam. Toen ik niet wist hoe het met hem zou gaan, of het goed zou komen. Hoe het met de kinderen gaan moest. Enz. enz.
Hoe dat dat nu net bij mij zo bovenkomt en bezighoud??? Dat komt door prins Friso. Die is vorige week vrijdag in een lawine terecht is gekomen tijdens het skiën en in het ziekenhuis gebracht is en nu al bijna een week op de intensive care ligt. Die situatie is bijna net zoals bij ons toen. Allebei op vakantie. Allebei een ongeluk(je) allebei afwachten……. Ik met de kinderen in een vreemd land. Gelukkig kreeg ik van iedereen hulp. Toch doet het mij heel veel terug denken aan toen. Het voelt heel naar. Terwijl ik er elk jaar wel aan terugdenk of het er zomaar over heb . vaak als ik een ambulance hoor en het ergste voel ik dat als ik een sirene hoor als het niet nodig is. Raar is dat toch eigenlijk. Dat zoiets zo een impact heeft. Ik wil de hele tijd weten of er nog nieuws is. Het verlamt me.